ضابطه‌مندی در صیانت از میراث؛ پیش‌شرط اعتماد جهانی به شهر
جهان به شهرهایی که در کنار آثار تاریخی‌شان ساخت‌وساز بی‌ضابطه انجام می‌دهند، هرگز اعتماد نخواهد کرد.
حفاظت از بافت تاریخی یک تعهد تخصصی است؛ کوچک‌ترین بی‌توجهی می‌تواند منجر به خروج آثار از فهرست یونسکو شود، همان‌طور که تجربه‌های مشابه در اصفهان و جلفا این حساسیت را به اثبات رسانده است.
‌
 احترام به گذشته؛ سرمایه‌گذاری فرهنگی برای ساختن آینده‌ای اصیل
اقدام انجام‌شده در اراک، نه فقط یک اصلاح کالبدی، بلکه پیامی است که نشان می‌دهد شهر به گذشته‌اش احترام می‌گذارد. حفظ بافت تاریخی به عنوان یک سرمایه برای آینده، نشان‌دهنده اراده مدیریت شهری برای پیوند اصالت‌های دیروز با نیازهای فردا و جلوگیری از گسست هویتی است.
 ضرورت خلاقیت تصویری برای غنای حافظه جمعی در اراک
اراک علی‌رغم کیفیت‌های ساختاری، نیازمند تنوع سبکی و خلاقیت بیشتر در المان‌ها و نشانه‌های شهری است.
استفاده از آثاری که پیام‌رسان هویت فرهنگی باشند، می‌تواند تجربه حضور در شهر را از یک عبور ساده به یک تجربه عمیق و ماندگار تبدیل کند.
‌
 «رویداد»؛ جان‌مایه‌ای برای پیوند فضا با حافظه تاریخی مردم
هیچ عنصری مانند رویدادهای شهری، از جشن‌ها تا اجراهای خیابانی، نمی‌تواند یک فضای کالبدی را زنده و ثبت کند.
همان‌گونه که میدان نقش‌جهان با رویدادها جان گرفت، اراک نیز برای ماندگاری مرکز شهرش، به فعالیت‌های فرهنگی مستمر و خلاقانه نیاز دارد تا مردم را به فضا دعوت کند.
‌
 مسئولیت اجتماعی معماری و مفهوم «هدیه دادن ساختمان به شهر»
ساختمان‌ها نباید تنها برای منافع خصوصی ساخته شوند، بلکه باید بخشی از فضای عمومی را غنی‌تر و انسانی‌تر کنند.
عقب‌نشینی‌ها و ایجاد فضاهای نیمه‌عمومی توسط معماران و سازندگان، هدیه‌ای به شهر است که اگر به یک فرهنگ تبدیل شود، چهره شهر را به تدریج انسانی و مهربان می‌کند.
‌
 گرافیک محیطی؛ زبانی تصویری برای هویت‌بخشی و انتقال پیام
زیباسازی به معنای آرایش سطحی نیست، بلکه ابزاری برای ایجاد هماهنگی بصری و گفتگو با شهروندان است.
شهر باید با استفاده از رنگ‌ها، نشانه‌ها و نوشتار متناسب با هویت خود، بتواند با زبان تصویر با مردم سخن بگوید و محیطی آرام‌بخش و معنادار فراهم کند.
 ضرورت خلق «مکان» برای حضور و تعاملات روزمره شهروندان
احیای بافت تاریخی تنها آغاز راه است؛ شهر برای زنده ماندن نیازمند فضاهایی برای نشستن، گفتگو و تجربه است.
مانند الگوهای موفق در ایتالیا، فرانسه و شهرهای اروپایی، فضاهای عمومی باید به قلب تپنده شهر تبدیل شوند تا مردم بخشی از زندگی روزانه خود را آگاهانه در آن بگذرانند.
‌
 اجزای سازنده تجربه شهری در فضاهای عمومی و گذرهای فرهنگی
پیاده‌راه‌ها، میدان‌ها و گذرهای فرهنگی، زمانی معنا می‌یابند که تمام جزئیات محیطی با هم هماهنگ باشند.
سایه‌بان‌ها، گرافیک محیطی، تابلوهای یکپارچه، خط آسمان و کف‌سازی، همگی در کنار هم تجربه بصری و حسی شهروند از فضای شهری را شکل می‌دهند.
‌
 گام برداشتن در مسیر دیپلماسی شهری و کسب جایگاه «شهر خلاق»
انتخاب مسیر درست در پیاده‌راه‌سازی و ایجاد فضاهای انسان‌محور، اراک را به عرصه‌های بین‌المللی پیوند می‌دهد.
تقویت گرافیک محیطی، تنوع المان‌ها و تمرکززدایی، گام‌هایی حیاتی است که اراک را برای حضور در رقابت‌های ملی و جهانی به عنوان شهری با هویت مشخص آماده می‌کند.
‌
 آزادسازی ظرفیت‌های نهفته و بازگشت مالکیت شهر به مردم
داشته‌های تاریخی اراک سال‌ها در تنگنا بوده‌اند و اکنون زمان آن است که این ظرفیت‌ها برای مردم آزاد شوند.
اگرچه این مسیر نیازمند شجاعت، همت و صبر است، اما نتیجه آن شهری خواهد بود که برای نسل‌های آینده قابل زیستن، قابل افتخار و قابل روایت است.